MEMLEKET KOKULU SANATÇI EMİN YAĞCI'NIN ARDINDAN...

 "Bugün çalma tu­lum­cu içimi hüzün sardı
Ah Emin ağa­be­yim ka­ra­ye­miş ko­kar­dı"
Güzel yü­rek­li mem­le­ket ko­ku­lu ağa­be­yim Emin Yağcı'nın ve­fa­tı­nı üzün­tüy­le öğ­ren­dim. Ce­na­ze na­ma­zı 1 Ha­zi­ran 2023 Per­şem­be günü Ça­ye­li Kes­ta­ne­lik kö­yün­de öğle na­ma­zın­dan sonra kı­lı­na­cak­tır. Ken­di­si­ni rah­met­le anı­yor, onun için ka­le­me al­dı­ğım ya­zı­yı siz­ler­le pay­la­şı­yo­rum.
Emin Yağcı mem­le­ket ko­ku­lu hem­şe­rim­dir. Göz­le­rin­de, söz­le­rin­de hep mem­le­ke­ti­mi gö­rü­rüm. Do­ğal­lı­ğı­nı hiç­bir zaman boz­ma­mış­tır. Soh­be­tin­den, mu­hab­be­tin­den keyif alır­sı­nız. Kül­tü­rü­mü­zü uzun yıl­lar­dır ba­şa­rıy­la tem­sil eden Emin Yağcı’nın bi­yog­ra­fi­si­ne şöyle bir göz ata­lım is­te­dim.
ÇAYELİ KES­TA­NELİK KÖYÜ
1957 yı­lın­da Rize Ça­ye­li Kes­ta­ne­lik kö­yün­de doğdu. Ar­de­şen­li İlko­kul öğ­ret­me­ni Osman Sön­mez’in teş­vi­ki ile or­ta­okul 1. Sı­nıf­ta oku­mak için An­ka­ra’daki ağa­be­yi­nin ya­nı­na gön­de­ril­di. An­ka­ra Ata­türk Orta Oku­lu­nu if­ti­har­la bi­tir­di. An­ka­ra Gazi Li­se­si Mo­dern Fen bö­lü­mün­de Mo­dern Man­tık ve Ma­te­ma­tik bö­lü­mün­den mezun oldu. Yük­se­köğ­re­ni­mi­ni 1978-79 öğ­re­tim dö­ne­min­de Di­yar­ba­kır Eği­tim Ens­ti­tü­sü Ma­te­ma­tik Bö­lü­mün­de baş­la­yıp, An­ka­ra’daki iş mec­bu­ri­ye­tin­den do­la­yı An­ka­ra Gazi Eği­tim Ens­ti­tü­sü­ne pa­ra­lel geçiş ya­pa­rak ta­mam­la­dı. Son­ra­sın­da sa­nat­çı­mız ma­te­ma­tik öğ­ret­me­ni ola­rak ilk görev almak üzere Adana Kozan’da tayin edil­di. Lisan öğ­ren­me­ye olan büyük il­gi­si ne­de­niy­le ikin­ci dil ola­rak An­ka­ra Fran­sız Kül­tür Mer­ke­zi ‘ inde Fran­sız­ca bö­lü­mü­nü bi­ti­re­rek mezun oldu.
MÜZİĞE YAY­LA­LAR­DA BAŞ­LA­DI
Mü­zi­ğe yay­la­lar­da tulum ça­la­rak baş­la­dı. 1975 yı­lın­da An­ka­ra Dev­let Halk Dans­la­rı Top­lu­lu­ğu Sa­nat­çı­la­rı Nes­rin İlter ve Gök­sel Hanım tav­si­ye­le­ri ile gir­di­ği Dev­let Halk Dans­la­rı Top­lu­lu­ğu’nun aç­tı­ğı mü­zis­yen­lik sı­na­vı­nı ka­za­na­rak Dev­let Halk Dans­la­rı Top­lu­lu­ğu­nun staj­yer sa­nat­çı­sı oldu. An­ka­ra Radyo Sa­nat­çı­sı ve aynı za­man­da ünlü Avu­kat Cemil De­mir­si­pa­hi’nin yö­net­men­li­ğin­de iki yıl bo­yun­ca müzik eği­ti­mi aldı ve aka­bin­de Halk Dans­la­rı Top­lu­lu­ğu­nun Sa­nat­çı­sı ola­rak gö­re­vi­ne baş­la­dı. Halk Dans­la­rı Top­lu­lu­ğun Genel Yö­net­me­ni ken­di­le­ri Ela­zığ­lı ve Halk Dans­la­rı­nın du­ayen­le­rin­den biri Mus­ta­fa Turan ile ça­lış­tı. Aynı za­man­da sahne sa­nat­la­rı ve ko­re­og­ra­fi­si da­lın­da büyük ye­te­nek olan, ve CSO şefi Gürel Aykal‘ın da de­ğer­li eşi olan rah­met­li Duygu Aykal’ın za­ma­nın­da da top­lu­luk­ta ça­lış­ma fır­sa­tı ya­ka­la­dı.
KA­RA­DENİZ TÜR­KÜ­LERİNİ TRT’YE KA­ZAN­DIR­DI
1982 yı­lın­da Milli Folk­lor Araş­tır­ma Da­ire­si Baş­kan­lı­ğı’nda iki sene halk oyun­la­rı ve halk mü­zi­ği der­le­me ve araş­tır­ma ça­lış­ma­la­rın­da bu­lun­du. Kendi yö­re­sin­de der­le­di­ği ve kay­nak sa­hi­bi ol­du­ğu bir­çok tür­kü­yü TRT re­per­tu­arı­na ka­zan­dır­dı. Ula Ula Ni­ya­zi tür­kü­sü­nü ye­ni­den yo­rum­la­dı. Bu tür­küy­le 1990 yı­lı­nın yılın tür­kü­sü ve bir ka­te­go­ri­de de kay­nak sa­hi­bi ödülü olmak üzere iki dalda bi­rin­ci­lik se­çil­di.
KA­RA­DENİZ TÜR­KÜ­SÜ­NÜ FRAN­SIZ­CA YO­RUM­LA­DI
Ula Ula Ni­ya­zi Tür­kü­sü­nü Fran­sız­ca da yo­rum­la­ya­rak TRT te­le­viz­yo­nun­da ve diğer ulu­sal ka­nal­lar­da da ya­yın­la­na­rak büyük bir ilgi sa­hi­bi oldu. TRT ta­ra­fın­dan TRT de Türk Halk Mü­zi­ği So­list Sa­nat­çı­sı ve Ka­ra­de­niz’in Yöre Sa­nat­çı­sı ola­rak en seç­kin prog­ram­lar­da yer aldı. Yurt­dı­şı başta olmak üzere ül­ke­miz­de de bir­çok yerde Türk Halk Mü­zi­ği ve Oyun­la­rı­nı ta­nıt­mak ama­cıy­la et­kin­lik, kon­ser ve or­ga­ni­zas­yon­la­ra ka­tı­la­rak ül­ke­mi­zi tem­sil etti. İlk Yurt­dı­şı tur­ne­si­ne 1979 yı­lın­da İsveç ve sonra bir ay sü­rey­le Bel­çi­ka ve Mek­si­ka tur­ne­si, Ame­ri­ka (dört kez), Çin (iki kez), Ka­na­da, Hin­dis­tan, En­do­nez­ya, Ma­lez­ya, Bang­la­deş, Pa­kis­tan, Tay­lan, Güney Kore, Fran­sa, Al­man­ya, Ro­man­ya ve bir­çok Av­ru­pa ül­ke­si tur­ne­le­re ve et­kin­lik­le­re ka­tıl­dı. Tu­lu­mun re­si­tal ve or­kest­ras­yon özel­lik­le­rin­de­ki ye­ri­ni daha çok bir üst se­vi­ye­le­re ge­ti­ril­me­si an­la­mın­da çalıp söy­le­me ve solo ge­le­nek­le­rin­de ki özel­lik­le­ri­ni ge­liş­tir­mek hiz­met­le­rin­de bu­lun­ma­ya ça­lı­şan Emin Yağcı, sa­yı­sız ça­lış­ma­la­rı­nı da yöre sa­nat­çı­la­rıy­la pay­laş­ma­ya devam et­mek­te­dir.
İKİNCİ AL­BÜ­MÜ İTAL­YAN MÜZİK ŞİRKETİNDEN ÇIKTI
“Oy Me­ru­şe Me­ru­şe” adlı ilk al­bü­mü 1993 yı­lın­da pi­ya­sa­ya çıktı. En önem­li özel­lik­le­rin­den bir ta­ne­si de halen Tür­ki­ye ilk ve tek Kad­ro­lu Tulum Sa­nat­çı­sı olma un­va­nı­nı da elde etmiş ol­ma­sı­dır. İkinci al­bü­mü 2010 yı­lın­da İtal­yan bir müzik şir­ke­ti ta­ra­fın­dan ‘ A Sound From The Black Sea’ ola­rak tüm ulus­la­ra­ra­sı müzik mar­ket­le­rin­de ye­ri­ni aldı. Bu arada çok sa­yı­da kon­ser­ler, ulus­la­ra­ra­sı et­kin­lik­ler an­la­mın­da fark­lı bo­yut­lu ça­lış­ma­lar ger­çek­leş­ti­ren Yağcı; halen Kül­tür Ba­kan­lı­ğı Dev­let Halk Dans­la­rı Top­lu­lu­ğu Sa­nat­çı­sı ola­rak görev yap­mak­ta­dır. Ken­di­ne has tar­zıy­la Hem­şin ak­sa­nı­nın ön­cü­lü­ğü­nü ya­pa­rak, ti­ca­ri amaç ta­şı­ma­dan müzik dün­ya­sın­da ye­ri­ni alan ilk sa­nat­çı­la­rı­mız­dan­dır. Yağcı evli ve üç çocuk ba­ba­sı­dır.