Vefatının 6. Yılı Anısına MÜCADELE DOLU BİR YAŞAM ÖRNEK BİR İŞ ADAMI ASPETLİ HAYIRSEVER ALİ RIZA METE

Ni­ya­zi Mete ve Ze­ki­ye Mete’nin oğ­lu­dur.
    İlko­kul be­şin­ci sı­nıf­ta okur­ken gur­bet­te olan ba­ba­sı­nın ha­be­ri­ni aldı.
    Üçün­cü kar­de­şi ba­ba­la­rı­nın ölü­mün­den hemen sonra dün­ya­ya geldi.
    İlko­ku­lun hemen ar­dın­dan gur­be­te çıktı.
    Da­yı­sı­nın ya­nın­da miço ola­rak ça­lış­tı.
ÇA­LIŞ­KAN­LIK VE DÜ­RÜST­LÜK İLKESİYDİ
    Ça­lış­kan­lı­ğı dü­rüst­lü­ğüy­le in­san­la­rın sev­gi­si­ni kısa za­man­da ka­zan­dı.
    Sü­rek­li kitap oku­yor ken­di­si­ni ge­liş­ti­ri­yor­du.
    De­niz­ci­lik Okulu im­ti­han­la­rı­na dı­şa­rı­dan ka­tı­lıp en genç gemi ma­ki­ne­le­ri mü­hen­di­si oldu.
    Ev­li­li­ği­nin ar­dın­dan as­ke­re gitti. As­ker­de kendi işini yap­ma­ya karar ver­miş­ti.
    Bir süre kay­na­ta­sı­nın ya­nın­da ça­lış­tı.
    ‘’Tay­yar’’ isim­li ge­mi­nin sa­hi­bi Vey­sel Kap­tan ken­di­siy­le ça­lış­ma­sı­nı is­te­di.
KENDİ İŞİMİ YA­PA­CA­ĞIM
    Ben kendi işimi ya­pa­ca­ğım dese de araya bü­yük­le­ri girdi. Vey­sel Kap­tan da ‘’Ar­ka­daş, sen kendi işini ya­pa­cak­san, ben de se­nin­le be­ra­ber iş ya­pa­ca­ğım. Sen bu ge­mi­ye ge­le­cek­sin” de­yin­ce onun­la ça­lış­ma­ya baş­la­dı. Vey­sel Kap­tan Uni­le­ver için fıçı ile yağ ta­şı­nı­yor­du. Bu şe­kil­de Uni­le­ver’e mer­ha­ba demiş olu­yor­du. Tür­ki­ye’de ilk ne­ba­ti yağ tan­ke­ri­nin ya­pı­mı­nı ger­çek­leş­tir­di. Ge­mi­yi tan­ke­re çe­vi­rin­ce iş yükü azal­ma­ya baş­la­dı. Or­ta­ğı olan Hü­se­yin Bey ile ta­nış­mış ve ortak bir kam­yon al­mış­lar­dı. Hem ge­mi­nin bo­şal­ma­sı­na yar­dım edi­yor, hem de başka iş­ler­de kul­la­nı­yor­lar­dı. 68 yı­lın­da Akar Nak­li­yat’ı ku­ra­rak Uni­le­ver’e ham yağ ta­şı­ma­ya baş­la­dı. 17 tane Bed­ford ara­ba­sı­nı satın ala­rak bir satış fi­lo­su oluş­tur­du.
ÖRNEK BİR GİRİŞİMCİ
    1982 yı­lın­da Kar­san’ı ku­ra­rak araç sa­yı­sı­nı ço­ğalt­tı. Daha sonra bun­la­rı büyük kam­yon­lar ilave ede­rek İstan­bul top­tan­cı­la­rı­na da­ğı­tım yap­ma­ya baş­la­dı. Ba­kır­köy’deki mar­ga­rin fab­ri­ka­sı Çorlu’ya ta­şı­nın­ca Mar­ma­ra Böl­ge­si de da­ğı­tım ağına dâhil oldu. Al­gi­da Bölge Dist­ri­bü­tör­lü­ğü­nü aldı. De­po­cu­lu­ğa da baş­la­ya­rak yağ­la­rı de­po­lar­da top­la­yıp Uni­le­ver’e sa­tı­yor­du. Uni­le­ver bü­yü­dük­çe iş­le­ri de bü­yü­yor­duk. Fark­lı iş alan­la­rın­da yeni şir­ket­ler kur­ma­ya, on­lar­la da hiz­met ver­me­ye baş­la­dı.
UNUT­MAK OLMAZ
    Kı­zı­lay, Onur­sal Baş­ka­nı ol­du­ğu İyi­de­re Eği­tim Kül­tür ve Da­ya­nış­ma Vakfı, Rize Kül­tür ve Sos­yal Yar­dım­laş­ma Vakfı başta olmak üzere ve çok sa­yı­da vakıf, der­nek ve hayır ku­rum­la­rı­na kat­kı­lar sağ­la­yan Ali Rıza Mete; eski gün­le­ri ya­şa­dık­la­rı­nı an­la­tır­ken “Benim en büyük ka­zan­cım iti­ba­rım­dır. Ben bu iti­bar­la ölmek is­ti­yo­rum” derdi. Öyle de oldu. Bu­lun­du­ğu her or­tam­da sö­zü­ne iti­bar edi­len se­vi­len ha­yır­se­ver iyi bir in­san­dı. 29 Mart 2016 günü Hakk’ın rah­me­ti­ne ka­vuş­tu. 30 Mart 2016 Çar­şam­ba günü (bugün) Kuz­gun­cuk Aile Me­zar­lı­ğın­da top­ra­ğa ve­ril­di. Rah­met­le ve öz­lem­le anı­yo­rum.